Phillips curve
Inverse relatie tussen werkloosheid en inflatie.
Phillips curve (William Phillips, 1958) postuleerde dat er een trade-off is tussen inflatie en werkloosheid. Lage werkloosheid → hogere inflatie en omgekeerd.
Theorie:
Volledige werkgelegenheid → werkgevers concurreren om werknemers → hogere lonen → hogere prijzen → inflatie.
Hogere werkloosheid → looneis-pressie zwakker → lagere inflatie.
1970s schok:
Stagflation (hoge inflatie + hoge werkloosheid) zou volgens Phillips niet mogen — maar het gebeurde toch. Phillips-curve niet langer absoluut geldig.
Moderne interpretatie:
Phillips curve bestaat, maar niet altijd:
- Korte termijn: relatie geldt (lokaal, in bepaalde periodes)
- Lange termijn: relatie verdwijnt — er is een 'NAIRU' (Non-Accelerating Inflation Rate of Unemployment)
2024 dynamiek:
US werkloosheid 4% (zeer laag) maar inflatie zakte naar 3%. Phillips zou hogere inflatie voorspeld hebben. Verklaring: supply-side schok (post-COVID) afnemend, immigratie boost workforce, etc.
Voor Fed:
Fed gebruikt Phillips curve niet meer als hoofdmodel — meer 'data-dependent' aanpak.