Sunk cost fallacy
Vasthouden omdat je er al in geïnvesteerd bent.
Sunk cost fallacy is doorgaan met een failing investment alleen omdat je al veel hebt geïnvesteerd. Logisch fout — wat AL is uitgegeven is niet relevant voor TOEKOMSTIGE beslissingen.
Voorbeeld:
Je kocht Bed Bath & Beyond voor $20. Aandeel is nu $5.
Beslissing zou moeten zijn: 'gegeven huidige fundamentals, is BBBY een goede investment NU?' (Antwoord: nee, ging failliet)
Maar veel investors denken: 'ik heb al $15 verloren, ik moet wachten tot het terugkomt'. Doorgaan om historische investment 'rechtvaardigen'.
Resultaat: BBBY failed → 100% verlies in plaats van 75%.
Sunk cost in andere context:
- Slecht restaurant maaltijd: 'ik heb al €30 betaald, ik moet alles opeten' (terwijl je er ziek van wordt)
- Onhoudbare relatie: 'we zijn 10 jaar samen, kan niet stoppen' (jaren ≠ reden om door te gaan als ongelukkig)
Antidote:
Key question: 'Als ik vandaag GEEN positie had in dit aandeel, zou ik nu kopen?'
Als antwoord NEE → verkoop het. Sunk cost is irrelevant.
Munger quote:
'The first rule of compounding: never interrupt it unnecessarily.' Verlies-realisatie is OK als het kapitaal beter elders kan.